مسیر work permit بعد PR چطوریه؟
تو این مسیر شما اول با یه اجازهی کار (work permit) وارد کانادا میشید، تجربهی کاری کانادایی جمع میکنید و بعد برای PR اقدام میکنید. معمولاً به یه job offer از یه کارفرمای کانادایی نیاز دارید، و توی خیلی از موارد کارفرما باید چیزی به اسم LMIA بگیره که نشون بده برای اون شغل آدم کانادایی پیدا نشده. این مسیر برای کسایی که تخصص و رزومهی خوبی دارن و میتونن از راه دور با کارفرما هماهنگ بشن مناسبه. سختتر از بقیهست چون پیدا کردن کارفرما از ایران کار آسونی نیست، ولی شدنیه. ما کنارتونیم.
نکتهی کلیدی اینه که work permit خودش PR نیست؛ یه پلهست تا برسید به PR. وقتی یکی دو سال سابقهی کاری ماهر کانادایی جمع کردید، میتونید از داخل کانادا از طریق Canadian Experience Class تو Express Entry اقدام کنید، که امتیاز CRS شما رو حسابی بالا میبره. بعضی job offerهای معتبر هم خودشون به CRS شما امتیاز اضافه میکنن. اگه از ایران دنبال این مسیر هستید، روی رزومهی انگلیسی، LinkedIn و مصاحبهی آنلاین وقت بذارید، چون کارفرمای کانادایی معمولاً اول از همین راهها شما رو میبینه.
اسپانسرشیپ خانوادگی برای ایرانیها چه شرایطی داره؟
اگه یه عضو نزدیک خانوادهتون مقیم دائم یا شهروند کاناداست، اون میتونه شما رو اسپانسر کنه. این مسیر بیشتر برای همسر، شریک زندگی، فرزند زیر سن قانونی، و والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ کار میکنه. اسپانسر باید ثابت کنه که از پس حمایت مالی شما برمیاد و یه تعهد چندساله امضا میکنه. اسپانسرشیپ همسر معمولاً سریعترین نوعشه، ولی اسپانسرشیپ والدین سهمیهی محدودی داره و گاهی با قرعهکشی همراهه. اگه خانوادهی درجهیک تو کانادا دارید، حتماً این گزینه رو بررسی کنید چون به امتیاز و زبان وابسته نیست.
برای ایرانیها biometrics و پروسهی امنیتی چطوریه؟
این مهمترین نکتهی خاص ایرانیهاست، پس دقت کنید. سفارت کانادا تو تهران از سال ۲۰۱۲ بسته شده و کانادا هیچ دفتر ویزایی داخل ایران نداره. یعنی شما کل اقدام رو آنلاین انجام میدید، ولی برای دادن biometrics (انگشتنگاری و عکس) باید به یه Visa Application Centre خارج از ایران برید؛ مثلاً آنکارا، ابوظبی یا دبی. یه نکتهی دیگه هم هست: پروسهی بررسی امنیتی و background check برای متقاضیهای ایرانی معمولاً وقت بیشتری میبره، پس پروندهتون ممکنه طولانیتر بشه. به همین خاطر هم میگیم زودتر شروع کنید بهتره.
یه نکتهی عملی هم اینجا بگیم: چون باید برای biometrics از ایران خارج بشید، خود این سفر به ویزای اون کشور (مثلاً ترکیه که برای ایرانیها راحتتره) و هزینه و زمانبندی نیاز داره. پس از همون اول این رو توی برنامهتون حساب کنید و دنبال آخرین لحظه نباشید. دربارهی مدارک هم سختگیر باشید: ترجمهی رسمی، مدرک تحصیلی، سابقهی کاری، گردش حساب بانکی و هر چیزی که منشأ پولتون رو روشن کنه. یه پروندهی تمیز و کامل، هم احتمال قبولی رو بالا میبره و هم جلوی درخواست مدارک اضافی و طولانی شدن کار رو میگیره. اگه نمیدونید از کجا شروع کنید، نگران نباشید؛ همین رو هم میشه قدمبهقدم با یه مشاور پیش برد.
- biometrics خارج از ایران داده میشه؛ سفر و هزینهش رو از قبل برنامهریزی کنید.
- مدارک رو با دقت و ترجمهی رسمی آماده کنید تا پرونده عقب نیفته.
- proof of funds و سابقهی مالی شفاف، خیلی توی نتیجه اثر داره.
از کجا شروع کنم؟
اول از همه پروفایل خودتون رو صادقانه بسنجید: سن، مدرک، نمرهی زبان، سابقهی کاری و اینکه آیا فامیلی تو کانادا دارید یا نه. بعد ببینید کدوم یکی از این پنج مسیر بهتون نزدیکتره. خیلی وقتا یه نفر همزمان واجد شرایط چند مسیر هست و باید بهترین رو انتخاب کنه؛ اینجا دقیقاً جاییه که یه مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) میتونه کمکتون کنه وقت و پول هدر ندید. تیم Go Far Global یه شرکت مهاجرتی دارای مجوز رسمی تو تورنتو (شمارهی R515110) هست و کنار شماست. اولین قدم اینه که مدارکتون رو آماده کنید و یه ارزیابی درست بگیرید.
منابع
این مطلب جنبهی اطلاعرسانی داره و مشاورهی حقوقی نیست. برای پروندهی خودتون با یک مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC) در gofarglobal.com مشورت کنید.
